Veluwe in stijl

Edelhert in de regen.

Ik heb iets met herten. Het is mijn favoriete diersoort hier in Nederland. Hoewel ik vaak achter de vossen aanga, hebben herten een speciale plek in mijn hart. Als de damhertenbronst losgaat in de duinen probeer ik er elke vrije minuut bij te zijn. Hoewel de damherten nog bezig zijn met warmlopen, raken de edelherten al flink op stoom. Een bezoek aan de Veluwe leek daarom een goed idee.

De meeste mensen verwachten wellicht dat wij ‘s ochtends vroeg opstaan en ‘op jacht’ gaan naar edelherten, maar daar was dit weekend geen sprake van. Na de brunch op zondagochtend scheen het zonnetje heerlijk en zijn we gaan golfen op de baan van het hotel. De zon maakte echter al snel plaats voor stortbuien en binnen een half uur hadden we de golfbaan voor onszelf omdat iedereen binnen zat.

Putten is moeilijker dan edelherten fotograferen

Gelukkig maar, want echt soepel ging ons eerste rondje op een golfbaan niet. Dat afslaan is niet zo moeilijk, behalve als je een terugspeelbal speelt op een boom, maar dat putten kan redelijk frustreren. Ik houd het maar bij natuurfotografie. Daar word je vaak al nat genoeg van.

Het regende genoeg in het weekend

Nu is het bij de damhertenbronst al druk, maar het aantal mensen dat komt kijken naar de edelhertenbronst is pas echt veel. Er staat op een avond met gemak 200 man op een lijntje te wachten op de boswachter die een emmer appels over de hei strooit. Bij een eerste bezoek geloof je nooit dat die herten de appels komen eten onder het toezicht van honderden mensen. Overigens zijn het dusdanig lekkere appels, dat de herten zich er al op storten voordat de boswachter goed en wel in zijn auto zit.

Fotografen voor de edelhertenbronst

Als iemand mij een jaar geleden had verteld dat ik onder die omstandigheden zou fotograferen, had ik diegene voor gek verklaard. Ik ga het liefst redelijk solo op stap. Mijn tempo, mijn eigen ding doen en vooral rust om me heen. Hoewel sommige mensen het nog steeds serieus nemen en in camouflagekleding voor hun felgekleurde auto’s staan, is het vooral een sociale happening voor natuurfotografen. Mensen praten bij, delen de ervaring over hun nieuwste apparatuur en bespreken de afgelopen dagen van de bronst. Voor ons was het maar een weekendje Veluwe, maar velen staan twee (of meer) weken lang in de rij om foto’s te maken van de edelherten.

Roedel edelherten

Hoewel de vossen van de AWD een van de meest gefotografeerde dieren in Nederland zijn, gok ik dat het plaatshert op de wildbaanweg deze maand een inhaalslag maakt. Nog voor de burl te horen is, gaan er 200 camera’s af met een gemiddelde snelheid van 7 fps. Stel dat de heer van het veld een goed moment heeft en een seconde of 4 zijn keel schraapt, dan kom je al snel op 5600 foto’s. Je moet het meemaken om te beseffen wat voor geluid dat is. In de vier weken dat de bronst ongeveer duurt, worden er miljoenen foto’s gemaakt. Bij deze draag ik ook mijn steentje bij aan de edelhertenhype.

Edelhert met bronstroedel

Edelhert

Burlend edelhert