Damhertenbronst 2012

Damhertenbronst 2012

S’ochtends vult een diep laag brommend geluid de Amsterdamse waterleidingduinen. Vanuit alle hoeken van het duin komen opgepompte damherten met gierende hormonen samen. Het is bronst, tijd om te paren. Maar voor één hert niet meer. Wanneer de zon de eerste duintop kust vind ik hem vredig rustend langs een bosrand.

Dood hert
Moe gestreden stierf het hert aan het einde van de bronst

De damhertenbronst is de kraamkamer van het leven voor damherten, maar voor sommigen ook het eind. Uitgeput, versleten en afgemat is deze kampioen neergestort in het gras. Zijn gevecht is gestreden en zijn nageslacht is zeker gesteld. Voor het hert en mij eindigde de damhertenbronst 2012 met zijn dood. Een triest einde volgens sommigen, maar voor hem misschien wel de mooiste manier om te gaan.

Een maand lang moest hij vechten, burlen en imponeren om te kunnen paren met enkele vrouwen. Wij mensen kunnen ons er dag in, dag uit druk om maken. Damherten maken zich echter maar enkele weken van het jaar druk om hun uiterlijk en voorkomen. Rollend door hun eigen urine ruiken de mannen als ware sexbommen en lokken ze de vrouwen met hun burlen. Er is geen tijd om te eten want de bronstkuil moet verdedigd worden. De hormonen gieren door hun lichaam en houden hun op de been. Sommigen komen als kampioenen uit de strijd en paraderen als trotse paarden door het lek. Anderen sterven.

Vlaggend damhert
Vlaggend damhert

De damhertenbronst was dit jaar een zware dobber qua fotografie en kansen. Moeder natuur had donkere gedachten in oktober en nog nooit zag ik zo’n grauwe bronst als dit jaar. Met de donkere wolken kwam ook de regen, maar na de regen geen zonneschijn. Als verzopen katten liepen de herten rond, hard schreeuwend op zoek naar gewillige dames.

Damhert in de regen
Damhert in de regen

De bronst is altijd een wisselend gebeuren. Niet elke dag even actief en eigenlijk altijd maar een paar minuten echte top actie. Die momenten moet je precies pakken, die momenten moet je er zijn om het mee te maken. Dit jaar waren de momenten voor mijn gevoel schaars en moest ook ik er zwaar voor vechten.

Vechtende damherten
Vechtende damherten

Dit jaar gaf ik mezelf de opdracht om me te concentreren op beeld wat ik nog niet had. Soms bleek het moeilijk om te vechten tegen mijn instinct als je diep in het bos geweien in elkaar hoort slaan. Je wilt dan naar binnen en een mooie hoek kiezen om het opspattende zand in beeld te krijgen, die bolle ogen die buiten uit de kas springen als ze elkaar aankijken. Maar ik moest en zou dit jaar nieuwe beelden maken, net een tikkeltje anders dan vorig jaar. En voor mijn gevoel is het goed gelukt.

Rustend damhert
Rustend damhert
Bejaard damhert
Bejaard damhert
Damhert speelt verstoppertje
Damhert speelt verstoppertje
Damhert schuurt zijn gewei en sloopt een struik
Damhert schuurt zijn gewei en sloopt een struik
De bronst is over en de damherten rusten uit
De bronst is over en de damherten rusten uit

Met de bronst ben je natuurlijk niet alleen. Veel mensen komen naar het schouwspel kijken. Werp ook een blik op de blogs van Ghita, Loes, Peter en Carl voor hun visie op de mooiste maand van de Amsterdamse waterleidingduinen.

Bekijk ook de foto van de maand voor een hoogtepunt van de bronst.

Advertenties

20 gedachten over “Damhertenbronst 2012

  1. Petrus,

    Mooi geschreven en mooie beelden. Jij hebt je geconcentreerd op beeld dat je nog niet had en ik moet mijn eerste gevecht nog fotograferen haha. Ik zal binnenkort ook maar mijn blog updaten.

    Ben benieuwd of ze het gestorven hert al weg hebben gehaald. Het is in ieder geval een mooi beeld om het einde van de bronst weer te geven. Je hebt inderdaad andere beelden dan normaal en ik vind ze heel erg mooi. Chapeau.

    Hierbij nogmaals mijn dank voor de mooie fotomomenten die we samen hebben gedeeld in het duin.

    Gr,

    Carl

  2. Bedankt voor de reacties. Het dode damhert was ik zelf ook blij mee, tot mijn spijt is het kadaver echter wel gemolesteerd. Iemand vond het nodig om hem te onthoofden. Ik had graag een grotere serie gemaakt. Maar wie weet maak ik er nog wel een blogje van.

  3. Hi Peter,

    Jouw bronstgevecht heeft absoluut succes gehad, je bent duidelijk als winnaar uit de strijd gekomen.
    Want uiteindelijk is deze foto van zo’n vlaggend hert in deze schitterende omgeving toch veel mooier dan een van de zovele vechtbewijsplaatjes..?
    Leuke creatieve serie met variatie in standpunten, licht en omgeving…erg geslaagd allemaal.
    En de foto van het dode hert heb je schitterend vastgelegd.
    Niet plat, niet levenloos, maar heel verhalend…
    Zoals je zelf al zegt: een passend en ergens ook wel mooi einde…al had jij ‘m vast ook nog heel wat jaren bronsten gegund.

    Mooi geschreven stuk ook….dik ver compliment voor je blogverslag!

    Grtz,
    Roeselien

  4. Was leuk om je daar een keertje te ontmoeten. De aanhouder wint, je bent er in geslaagd om originele beelden neer te zetten, de laatste is mijn favoriet, wat een sfeertje.
    Ik heb er dit jaar weinig van gebakken, volgend jaar ga ik nog meer mijn best doen.
    groetjes Loes

  5. Hallo Peter,

    Prachtig beeldverslag van de Damhertenbronst. Wat ik bij veel andere bloggers heb gelezen was mindere weer echt de spelbreker voor deze bronst. Al met al heb je er toch nog hele fraaie platen aan overgehouden. Je eerste foto heb je wel prachtig in beeld gebracht, hoe triest ook van de verliezer.

    Met veel aandacht en interesse naar je blog gekeken/gelezen.

    Gr,

    Remco

  6. Unieke foto van de dode schaufler. Fotografisch had het nog fraaier geweest als de geweistang tegen een vrije lucht had afgestoken, maar ja je wilt natuurlijk ook het oog erop hebben en dat heb je prima voor elkaar. Heb je het buitenkansje ook aangegrepen om close up opnames te maken van de kop? Juist in de bronst staat de oogklier (officieel Pre-orbitaal orgaan) open.

    Desalniettemin een heel sterke plaat waarbij de dramatiek wordt versterkt door de fraaie lucht (compliment: hooglichten zijn goed onder controle gehouden). Het ultieme vind ik ik de dauw- of regendruppel die aan de ‘doorn’ hangt: het naar achteren stekende end van een damhertenstang.

    Ik vermoed overigens niet dat het dier door uitputting is omgekomen, maar is geforkeld/doodgestoken door een concurrent. Door de schoffelgeweien hoeft dat heen uitwendige verwondingen op te leveren. De interne verwondigen kunnen echter dusdanig zijn dat een hert bezwijkt.
    Omkomen van uitputting vindt eerder plaats in de loop van november, als verloren gegane reserves niet kunnen worden aangevuld. Het dier op de foto lijkt niet door zijn reserves heen te zijn.

    vrgr, Patrick

    1. Hoi Patrick, ik heb geloof ik ook fotos met de stang tegen de vrij lucht maar hier was de wolken partij het mooist. Ik heb wat close-ups van de kop, maar een oogklier herken ik er niet in.

      Ik heb nog losse close-ups van die dauwdruppel die vond ik zelf ook mooi. Haha ik denk dat mensen me gek verklaarden als ze zagen hoe lang ik bezig was met een dood hert.

      Inwendige schade kan ook zeker een oorzaak zijn van zijn dood. Maar tekstueel was dit het mooiste 😉 Hij was trouwens opgeblazen van ik vermoed gassen dus ik weet niet hoe zijn staat was.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s