Faire pipi en compagnie de..

Eurasian Collared Dove (Streptopelia decaocto) looking for food

Na de jaarwisseling viel mijn blog stil, geen soorten meer, de foto van de maand stopte, maar langzaamaan krabbel ik nu weer terug in de pen. Na een paar maanden klussen aan ons nieuwe huis heb ik nu weer tijd. De afgelopen maanden zat fotograferen er niet in en eigenlijk was dat ook niet zo erg. De winter bleek meer herfst en mijn sneeuwwens is niet vervuld.

Nu de lente losbarst heb ik ook mijn camera ontdaan van het stof, de batterij opgeladen en mezelf geïnstalleerd in onze tuin. Het klinkt natuurlijk niet zo exotisch als Kenia of Spitsbergen, maar ik ben super blij met onze tuin. Koolmezen, pimpelmezen, staartmezen, heggenmus, vink, tortelduifjes en een merelpaartje dat zich koning en koningin waant vullen onze tuin met gezelschap en gezang. Soms zien we een buizerd cirkelen boven de wijk en geregeld vliegen grutto’s en scholeksters over. De vorige bewoners hebben een goed beplante tuin achtergelaten wat er voor zorgt dat we nu blauwe druifjes kunnen plukken en onze woonkamer ook wat opfleurt. Een tikkeltje VTwonen zo maar het huis ruikt wel lekker.

Blauwe druifjes (Muscari botryoides)

Op het NVN festival waren wel wat exotische gasten te vinden en ondanks het klussen zijn Caroline en ik daar wel heen gegaan. Ik had de kaartjes gekocht meteen toen ze online kwamen. Vincent Munier als hoofdprogramma, dat wil ik niet missen. Al een tijd bezit ik een van zijn boeken. Erg minimalistisch en alles heel simpel gehouden. Niet alles bekoort mij, maar in grote lijnen spreekt zijn fotografie mij erg aan.

Het NVN werd geopend door enkele bekende internationale en Nederlandse namen met ieder leuke en boeiende presentaties. Hoewel de fotografie van Sandra Bartocha je echt verbaasd doet staan qua schoonheid, was haar AV presentie wel erg lang. Maar Theo Bosboom en Leon Baas maakten er een mooie show van door AV, praten en fotografie leuk af te wisselen met humor. Ook Jasper Doest had weer zijn unieke opzet door zijn foto’s te gebruiken in een theatershow.

Maar moment supreme bleef voor mij toch Vincent Munier. Het mooie aan NVN is dat alle grote namen daar gewoon rondlopen en je hen dus zo tegen kan komen. Zo stond ik in de pauze rustig in het urinoir te plassen en schuift opeens de grote Munier naast mij aan. Daar staat mijn held. Maar wat zeg je dan? Je schudt hem niet even de hand. Ik had mijn boek niet bij me en ik ben ook niet zo’n groupie dat ik een handtekening op mijn borst wil ofzo. Dus wat doe je dan? Je schrijft het weg in een blogje 😉

Bluethroat (Luscinia svecica) sitting on top of reed stem

En als je dan uiteindelijk weer eens een lekker rondje buiten loopt langs de plas, dan denk je soms nog terug aan die mooie foto’s van Vincent Munier en probeer je zelf ook wat in die minimalistische trend. Het is het nog niet, maar voor mijn eerste blauwborstfoto is less is more zeker wel gelukt.

Advertenties

4 gedachten over “Faire pipi en compagnie de..

  1. Fijn dat je op je nieuwe stekkie zit en weer tijd hebt voor je hobby, we hebben je gemist.

    De Tortel vind ik heel erg mooi 🙂

  2. En tóch: je hebt geplast met Vincent Munier, wie vertelt dat je na?!
    Het korte maar duidelijk inspirerende contact werpt nu al zijn vruchten af 🙂
    Ik zeg: vaker gaan plassen op dit soort feestjes, je weet nooit wie je treft 😀
    En nogmaals: veel (foto)plezier in en om jullie nieuwe huis!

    Grtz,
    Roeselien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s