Uiltje knappen

Steenuil (Athena noctua) vrouwtje en jong
Steenuil (Athena noctua) vrouwtje en jong

Een tijdje terug blogde ik al dat ik samen met Caroline en STONE op stap was geweest om nestkasten voor steenuilen te onderzoeken op broedsucces. Ik liet toen een foto zien van een net geboren uilskuiken en in dit blog laat ik jullie graag wat meer foto’s zien.

Steenuil (Athena noctua) vrouwtje
Steenuil (Athena noctua) vrouwtje

De steenuil (Athena noctua) is de kleinste uilensoort in Nederland. Met een lichaamsgrootte van 21 – 23 cm en een vleugelspanwijdte van 54 – 58 cm is hij nauwelijks groter dan een merel. Hoewel de uil zijn oorsprong kent in half-woestijnen en steppen zoekt hij in Nederland altijd de weidelandschappen op met oude knotwilgen en hoogstamboomgaarden. Hier vindt de steenuil de combinatie van geschikte jachtgebieden in open terrein met korte vegetatie, geschikte zit- en schuilplaatsen en een breed aanbod aan potentiële nestholten in oude bomen, gebouwen en tegenwoordig in speciale nestkasten.

Er zijn nog maar weinig oude knotwilgen en hoogstamfruitbomen zijn niet meer gewenst gezien de huidige arbonormen. Dus om de steenuil te helpen aan nestmogelijkheden plaatsen vrijwilligers kasten zodat de uil ook in laagstambomen en normale bomen een nest kan maken.

Vleugel van steenuil (Athena noctua)
Vleugel van steenuil (Athena noctua)

Tijdens onze ronde met STONE hebben wij alle stadia gezien. Er was een nest met eieren (jammer genoeg verlaten), een nest met kersverse jongen, een nest met vliegklare jongen en de versie er tussen in. Het was prachtig om deze vogels eens van dichtbij te zien, maar ook hoe betrokken de erfeigenaren zijn met hun uilen.

Nestkast inspectie voor steenuilen.
Nestkast inspectie voor steenuilen.

Konikpaarden

Nieuwsgierig konikpaard
Nieuwsgierig konikpaard (Equus ferus caballus)

Zo probeer nu nog maar eens een foto te maken, meneer de paparazzi natuurfotograaf! Konikpaarden zijn uiterst nieuwsgierige dieren indien je de tijd voor ze neemt. Deze jongedame vond het wel heel interessant dat ik in het gras zat en kwam polshoogte nemen.

Het konikpaard verschijnt in steeds meer natuurgebieden als grote grazer. Als sinds 1981 worden de paarden gebruikt in plaats van traditionele maaiers en mankracht. De paarden hebben weinig verzorging nodig en lopen het hele jaar vrij rond. In tegenstelling tot de traditionele paarden heeft het konikpaard geen tot weinig last van de winter en zijn het dus ideale grazers om in een natuurgebied te laten lopen. Als beste voorbeeld is er natuurlijk de Oostvaardersplassen waar enorme kuddes lopen die je kan vergelijken met de steppes van Tanzania.

Vaak treft men ze aan samen met andere grote grazers zoals galloways en schotse hooglanders. De konikpaarden hebben een differentiërend effect op het landschap. Ze eten graag het korte gras en begrazen dan ook vaak hetzelfde terrein. Hierdoor ontstaat een paardenwei, hun latrine daarentegen verruigd juist omdat daar niet gegeten wordt en de mest voeding brengt. Door dit effect zorgt het konikpaard voor diverse flora en fauna en helpt het de natuurbeheerders.

Hoewel ik eigenlijk hoopte op wat foto’s van spelende jonge hengsten, draaide de avond meer uit op hoe ontwijk ik nieuwsgierige merries, zie ook Caroline haar blog voor meer foto’s.

Jonge konik hengst (Equus ferus caballus)
Jonge konik hengst (Equus ferus caballus)
Konik merrie (Equus ferus caballus)
Konik merrie (Equus ferus caballus)
Grazende konik merrie (Equus ferus caballus)
Grazende konik merrie (Equus ferus caballus)