Visdiefjes

Visdiefje (Sterna hirundo) biddend in de lucht.
Visdiefje (Sterna hirundo) biddend in de lucht.

Luid kwetterend scheert een visdiefje over de sloot heen, zijn sierlijke vlucht lijkt op een dans. Van de linker oever danst de vogel naar de rechter oever en weer terug. Met de snavel en ogen strak op het water gericht beweegt hij zich met een aanzienlijke snelheid alsof de duivel hem op de hielen zit. Schel gekrijs een tiental meter verderop verklaard al snel een hoop. Mevrouw visdief verwacht eerst een driegangen maal op deze prachtige zomeravond voordat wordt overgegaan tot slaapkamertaferelen.

Visdief (Sterna hirundo) vrouwtje eist vis.
Visdief (Sterna hirundo) vrouwtje eist vis.

Plotseling trekt het visdiefje de handram aan en in een sierlijke stijgende bocht stopt hij midden in zijn vlucht. Biddend als een torenvalk hangt hij boven het water met zijn blik strak op het water gericht. Perfect gesynchroniseerd met een nog hardere krijs van zijn aanstaande klapt hij de vleugels in om naar beneden te storten. Vanuit het opspattende water komt hij omhoog met een vis spartelend in zijn snavel. Vol trots vliegt hij naar zijn enthousiaste partner die de vis met veel plezier in ontvangst neemt.

Visoverdracht tussen de visdiefjes (Sterna hirundo).
Visoverdracht tussen de visdiefjes (Sterna hirundo).

Elk natuurmens heeft zo’n zijn favoriete lente soorten. Voor sommige zijn het rietgorsen, blauwborsten of de lepelaar die de lente aankondigen, maar als de visdiefjes weer over de poldersloten scheren is voor mij de lente echt begonnen.

Parende visdiefjes (Sterna hirundo).
Parende visdiefjes (Sterna hirundo).

Paashaas

Haas Hare Peter Maris Natuurfotografie

Gisteravond zag ik een haas in de polder. Ze was zo druk bezig met graven dat ze mij niet opmerkte en ik makkelijk dichterbij kon komen. Opeens keek ze op. Toen ik die verbaasde blik in haar ogen zag wist ik het zeker. Dit is de paashaas en hier verstopt ze dus haar eieren!

Vrolijk Pasen!

Buiten het duin

Uienveld Peter Maris Natuurfotografie
Uienveld

Uien? Geen herten of een vos? Je hebt in de duinen toch helemaal geen uien? Dat klopt, schrik niet, maar ik ben foto’s gaan maken buiten de door de mij zo geliefde duinen. Door sommigen wordt de AWD mijn achtertuin genoemd, omdat ik er zo vaak kom. Maar ik heb mij nu een jaar lang full time gericht op dieren en soms wil je even wat breder kijken. Even wat anders fotograferen zorgt ervoor dat je weer met een frisse blik gaat kijken.

Fotograaf Peter Maris Natuurfotografie
Behind the scenes

Normaal gesproken rij ik met 80 km/u langs de weilanden rond mijn woonplaats van of naar de duinen, maar ditmaal besloot ik om eens op de fiets op pad te gaan. Vanuit de auto had ik al wat leuke plekjes gezien, elk met hun eigen mogelijkheden qua licht. Nu is landschapsfotografie iets wat ik eigenlijk nooit doe. Waarom niet, weet ik eigenlijk niet. Ik heb er nooit echt naar gekeken en heb me eigenlijk snel op dieren gericht en ben daar gebleven.

Voor een hoop mensen is Nederland ook niet interessant genoeg voor een landschapsfoto en men denkt eerder aan oorden zoals Ijsland, USA of Toscane. Nu moet ik hierin ook eerlijk zijn, ik denk dat Ijsland je creativiteit een flinke boost geeft. Een uitzicht in een van de nationale parken van Amerika spreekt wat meer aan dan ons vlakke land met windmolens op de achtergrond.

Overigens kijk ik al een aantal jaar op de site van Bas Meelker Hij laat zien dat je niet naar Ijsland of ItaliĆ« hoeft om mooie landschapsfoto’s te maken en dat ons platte land wonderschone landschappen biedt. Ik kijk altijd met verwondering naar wat hij maakt in ons eigen land en dat heeft mij laatst er toe aangezet om ook eens naar mijn eigen omgeving te kijken. Bas Meelker heeft de prachtig waddenzeekust als achtertuin en daar ben ik wel een beetje jaloers op, maar ik wil ook geen kopietje van hem worden.

Dus ik probeer te bedenken hoe hij te werk zou gaan in de Randstad waar je op de achtergrond van elk weiland wel een flat of huis hebt. “Zo volgebouwd is het nou ook weer niet Peter”, hoor ik jullie denken. Nou het viel mij nog even tegen, ik wou een strakke lege horizon, maar ik bleef maar flats, torens of hijskranen zien. De keuze van de plek en hoe alles in beeld te brengen is even anders dan in het duin. Nu heeft een groothoeklens als voordeel dat de verhoudingen wat vervormd worden en de achtergrond dus kleiner in beeld komt dan dat je het zelf ziet.

Camera op statief Peter Maris Natuurfotografie
Behind the scenes

Stiekem vraag ik me af hoe vaak Bas voor niets buiten staat. Ik gok dat hij ondertussen een ervaren weerman is en ik mag dan wel Peter heten, maar Peter Timofeeff ben ik niet. De eerste avond dat ik er op uit ging viel het licht me tegen. Het leek mooi, maar toen ik eenmaal was aangekomen was er een sluier voor de zon ontstaan en viel mijn plan in duigen. Het contrast tussen de lucht en het veld wat ik had verwacht viel hierdoor mee, maar de dramatische lucht waarop ik had gehoopt was er niet.

Ik ben nog niet tevreden over wat ik er tot nu toe van heb gemaakt, maar mijn eerste vossenfoto’s waren ook niet alles. Dus de komende weken zetten we door, want ik moet Bas wel gelijk geven als je goed kijkt kun je van Nederland toch wel wat moois maken.

Graanveld Peter Maris Natuurfotografie
Graanveld