Foto van de maand – Januari 2015

Damhert (Dama dama)
Damhert (Dama dama)

Terwijl het oosten en zuiden van het land getroffen worden door sneeuw, blijft de kust redelijk droog. Met de nadruk op redelijk. Sneeuw valt er vrijwel niet maar regen genoeg. Grauwe dagen, koude wind en van tijd tot tijd regen. Ik trek mijn kraag omhoog en capuchon naar beneden, de herten schudden zich nog een keer uit. Als je door de duinen loopt, krijg je het idee dat de dieren er ook niets van moeten hebben. Mijn rondje blijft ditmaal kort. Met dit snertweer heb ik liever ook echt snert.

Een ochtend damhertenbronst 2014

Ganzen in vlucht boven de duinen.
Ganzen in vlucht boven de duinen.

Luid gakkend vliegen de ganzen over mijn hoofd richting de weilanden buiten het duin. Terwijl de vogels zich druk maken om genoeg te eten voor de winter valt, zijn de damherten alleen maar gefocust op hun hormonen.

Mijn top drie in oktober: regen, wind en bronst.

Burlend damhert (Dama dama)
Burlend damhert (Dama dama)

De voorspelling voor vandaag is wisselvallig weer. Het begint in ieder geval bewolkt, maar ik hoop dat er vaak genoeg een zonnetje doorheen kan prikken. Al snel tref ik een jonge man die zijn plek probeert op te eisen aan de rand van het bronstgebied. Met zijn tong uit zijn mond is hij druk doende om een bronstkuil te graven.

Damhert (Dama dama)
Damhert (Dama dama)

Wandelaars lopen voorbij en drijven de jonge heer mijn kant op. Precies achter het hert breekt de zon door. Als hij langsloopt blijf ik afdrukken om de ringen van de zon te vangen. Nog even probeert hij een burl te geven, maar voor hem is het nog net te vroeg. Het lijkt net op een stomme film uit de jaren ’20.

Damhert (Dama dama) in tegenlicht
Damhert (Dama dama) in tegenlicht

Niet veel later tref ik een ander jong mannetje aan dat heel nieuwsgierig blijkt. Doordat hij iets hoger staat dan ik, kan ik hem tegen een mooie vage voorgrond fotograferen. Telkens als ik iets lager ga zitten, zet hij een stapje naar voren om te kijken waar ik mee bezig ben.

Damhert (Dama dama)
Damhert (Dama dama)

Maar uiteindelijk ben ik toch op zoek naar de grotere heren van het duin. Hoewel zij nog steeds niet talrijk aanwezig zijn, kom ik hen vaker tegen dan afgelopen jaar. Een van de herten lijkt in mij een goede vriend van vroeger te herkennen. Op korte afstand besluit hij te gaan rusten en kan ik voorzichtig een aparte kadering kiezen om zijn gewei uit te laten komen. Terwijl sommige heren mooie symmetrische geweien dragen, heeft mijn nieuwe vriend een geheel asymmetrisch, maar wel erg mooi gewei.

Close-up damhert (Dama dama)
Close-up damhert (Dama dama)

De ochtend eindigt prachtig met een volle zon op een veld met een hinde. De waterdruppels op het gras fonkelen en door het tegenlicht zie je de winterharen al uit haar vacht schieten. Het lijkt wel alsof zij vanochtend te druk was om nog even een kam door haar vacht te halen.

Damhert (Dama dama) in tegenlicht
Damhert (Dama dama) in tegenlicht

Happy 2015

Portret van Damhert (Dama dama)
Portret van Damhert (Dama dama)

De beste wensen voor iedereen in 2015! Bedankt voor jullie bezoek en reacties op mijn blog. Afgelopen jaar was een druk jaar waardoor ik veel minder aan fotografie en bloggen toe kwam dan gehoopt, maar toch hebben jullie mijn blog 6.300 keer bekeken. Hartelijk dank daarvoor.

De komende maanden staan er nog blogs op stapel over vogeltjes, damherten, eekhoorns en hopelijk sneeuw als moeder natuur ons nog wat gunt! Want hoewel Zuid-Nederland vorige week bedekt was met een mooi laagje, keek ik een middag lang naar een regenachtige wereld. Veel plezier dit jaar als je eropuit trekt en wie weet komen we elkaar tegen.

Peter

Foto van de maand – Augustus 2014

Damhert staat in duinvallei met donkere wolken boven de duinen.
Donkere wolken boven de duinen.

Augustus bleek minder zomers dan de meeste mensen hoopten; regen en wind teisterden ons land dankzij orkaan Bertha. En hoewel ik niet vies ben van een buitje of twee kwam ik zelf deze maand niet veel buiten ondanks de mooie luchten die we soms in de avond hadden. Vorig jaar zomer speelde ik met de zon, dit jaar had ik echter een andere invalshoek. Donkere wolken moesten het worden, een dreigende lucht, met een damhert in de voorgrond.

10000 Bezoekers

Rode vos
Rode vos (vulpus vulpus) springt in de lucht

Wow! Het bezoekersaantal voor het blog is zojuist de 10.000 mensen gepasseerd. Erg gaaf! In juli vierde ik nog de eerste verjaardag van mijn blog en nu ben ik voorbij de 10.000 bezoekers. Hartstikke bedankt dat jullie kijken op mijn blog en er op reageren! Het vosje springt van blijdschap een gat in de lucht.
Omdat we nu de 10.000 zijn gepasseerd is het tijd voor een verzoeknummer. Als iemand graag iets wilt weten of juist meer beelden van een bepaald onderwerp wilt zien, laat het weten. En ik kijk wat ik uit de hoge hoed kan toveren.

Als je ook op Facebook zit, like dan mijn pagina zodat je altijd op de hoogte blijft van de laatste updates.

Vossen(sporen) zoeken

Poepende vos Peter Maris Natuurfotografie
Poepende rode vos

Vandaag heb ik samen met Caroline als een soort CSI door de Amsterdamse waterleidingduinen gestruind om vossen te vinden aan de hand van hun sporen.

Loop je door een duingebied, dan heb je enig geluk nodig om een vos te ontmoeten. Vaak zie je nog net een wit staartpuntje, terwijl het dier vliegensvlug het hazenpad kiest. Ik heb het dan wel over de echt wilde exemplaren, die geen etiket ‘rugzakvos’ hebben en niet zijn overgeschakeld op een dieet van hondenbrokken, brood en sultana.

Vossenspoor Caroline Piek
Vossenspoor

Vos op het spoor
Ben je op zoek naar vossen, dan is het slim om tijdens de wandeling ook eens je blik op de grond te richten. Hier vind je namelijk de meeste aanwijzingen voor de aanwezigheid van deze dieren. Ben je er eenmaal mee bekend, dan kom je een vos letterlijk en figuurlijk al snel op het spoor. De pootafdrukken zijn namelijk eenvoudig te onderscheiden van het spoor van een hond. Trek je een verbindingslijn langs de bovenkant van de buitenste teenkussentjes, dan valt deze achter de voorste twee teenkussentjes. Bij een hond loopt deze lijn juist over deze kussentjes.

Vossen poep Red Fox feces Peter Maris Natuurfotografie
Vossen poep

Penetrante afbakening
Vossen zijn van nature schuwe dieren die zich niet snel laten zien, maar je kan het lot natuurlijk wel een handje helpen. Het territorium van de vos bestaat uit een aantal vaste plekken waar hij jaagt, slaapt, drinkt e.d. en deze zijn verbonden door allerlei paadjes. Loop je door zo’n gebied, dan kan je de aanwezigheid van een vos bespeuren doordat het dier uitwerpselen, urine en aangevreten prooien achterlaat. Ruik je een penetrante lucht, dan is de kans groot dat de vos daar recentelijk zijn territorium heeft afgebakend.

vos met konijn Red Fox with rabbit Peter Maris Natuurfotografie
Vos met konijn

Wat staat er op het menu?
Vind je uitwerpselen met een ‘puntje’ aan het uiteinde, dan heb je te maken met vossenkeutels en niet met een ordinaire hondendrol. Op het menu van de vos staan vooral konijnen, maar ook vogels, muizen, mollen en bessen. Aan de resten van haren, nagels, veren en zaden in uitwerpselen kan je precies herkennen wat een vos heeft gegeten. Kom je grijs-witte keutels tegen, dan stond er waarschijnlijk konijn op het menu. De grijze kleur wordt veroorzaakt door vermalen botten en onverteerde haren van de prooi. Ook kom je vaak donkere uitwerpselen tegen waarin je de bessen (van de duindoorn) nog ziet zitten. Hele oude keutels zijn vaak wit verkleurd.

Konijnen bot Caroline Piek
Resten van konijn

Vind je botjes en/of haren, dan is de kans groot dat een vos op die plek een vreetfestijn heeft gehouden. Gezien de grote voortanden is op bovenstaande foto (waarschijnlijk) de kaak van een konijn te zien. Vaak eet de vos het voorste deel van het konijn op, waarna hij/zij de restjes als een soort doggy bag voor later begraaft. Op hongerige momenten weet hij dan precies waar hij moet zijn om de winter door te komen.

Uiteindelijk werd het lopen en zoeken beloond en spotten wij een vos op een open stuk in een duinpan. Jammer genoeg was het dier even verrast als wij en was de vogel al snel gevlogen.

Deze blog is in samenwerking met Caroline gemaakt. Zie haar blog voor nog meer foto’s!

Witte duinen boek en agenda 2012

Witte duinen boek Peter Maris natuurfotografie
Witte duinen

Witte duinen

Als de eerste witte vlokken uit de hemel vallen, sta ik vooraan in de rij om de duinen te betreden. Het landschap transformeert in een schilderij van een van de oude Hollandse meesters en overal waar je kijkt is het prachtig. Zelfs lelijke stukken duinen worden opeens interessant door de vereenvoudiging van de natuur die ontstaat door een dikke witte deken.
Een rode vos in wintervacht in een dik pak sneeuw is een prachtig gezicht. Maar ook de ree├źn met hun bruine vacht vormen een prachtig beeld als zij in sprongvorm door het duin trekken. De damherten verliezen grotendeels hun stippen en zijn nog beter te zien in het duin.

In de afgelopen winters heb ik veelvuldig de duinen bezocht en veel foto’s gemaakt. De foto’s van de afgelopen jaren heb ik gebundeld in het boek Witte duinen, waarin ik je meeneem op reis van Oost naar West en je laat zien in welk gedeelte van het duin welk dier leeft. Het is geen totaaloverzicht van alle dieren in het duin, maar het geeft een beeld van de voor mij meest aansprekende dieren in de winter.

Witte duinen boek voorbeeld 1 Peter Maris natuurfotografie
Witte duinen boek voorbeeld 1

In dit digitale tijdperk blijven foto’s vaak op de harde schrijf staan en komen ze niet verder dan een website. Persoonlijk zit ik graag met een fotoboek van een inspirerende fotograaf in mijn handen. Gewoon bladerend en de foto’s bekijkend geniet ik van een warme kop thee. Zeker in deze winterperiode als de wind om het huis giert is dit vooruitzicht heerlijk. Vandaar dat ik al enige tijd zelf boeken maak om mijn foto’s te laten zien aan mensen als zij langskomen.

Witte duinen boek voorbeeld 2 Peter Maris natuurfotografie
Witte duinen boek voorbeeld 2

Na vele positieve reacties heb ik besloten om mijn boeken ook voor anderen beschikbaar te stellen. Sinds deze maand is het boek Witte duinen te bestellen via mijn website of de webwinkel van Blurb. Het boek bestaat uit 62 pagina’s in 25x20cm formaat en is beschikbaar vanaf E33,50 (paperback, excl. verzendkosten). Elk hoofdstuk is voorzien van een inleidende tekst en prachtige full colour foto’s. Naast de traditionele versie van het boek is er ook een iBook versie te koop die te lezen is op de iPad voor maar E3,99.

Witte duinen boek voorbeeld 3 Peter Maris natuurfotografie
Witte duinen boek voorbeeld 3

Agenda 2012

Agenda 2012 Peter Maris natuurfotografie
Agenda 2012

Helemaal nieuw voor 2012 is de agenda. Sinds enkele weken biedt Blurb deze optie aan en ik heb het meteen uitgeprobeerd. Hoewel een hoop mensen hun mobiel gebruiken als agenda en geheugensteun, gebruik ik nog altijd graag een papieren agenda. Daar kun je gewoon in schrijven terwijl je aan de telefoon zit en meteen nog wat herinneringen neer krabbelen.

In de 2012 agenda staat beeldmateriaal dat qua onderwerp steeds gerelateerd is aan een specifieke maand. Het gaat om foto’s die de meeste mensen nog nooit eerder gezien hebben. De 2012 agenda bestaat uit 158 pagina’s in 15×23 cm formaat en is beschikbaar vanaf E19,55 (paperback, excl. verzendkosten).
Een week beslaat 2 pagina’s waardoor er veel schrijfruimte is voor afspraken. De agenda is gedrukt op ongecoat papier waardoor het lekker schrijft in tegenstelling tot veel fotografie-agenda’s die gebruik maken van gecoat papier.

Agenda 2012 voorbeeld 1 Peter Maris natuurfotografie
Agenda 2012 voorbeeld 1
Agenda 2012 voorbeeld 2 Peter Maris natuurfotografie
Agenda 2012 voorbeeld 2
Agenda 2012 voorbeeld 3 Peter Maris natuurfotografie
Agenda 2012 voorbeeld 3

De agenda 2012 en het boek Witte duinen zijn te bestellen via Blurb, waarbij je dient te betalen via creditcard. Of indien dit niet mogelijk is, kunnen beide publicaties ook direct bij mij besteld worden (dit geldt ook voor de iPad versie). Omdat het hier gaat om printing-on-demand moet je altijd rekening houden met een levertijd van 2 weken, maar meestal gaat het sneller.

Op Blurb kun je ook previews zien van het boek Witte duinen en de Agenda 2012.

Toevoeging:

OP = OP. Koop nu de 2012 Agenda voor 5 euro (excl. verzendkosten). Aanbieding geldt alleen indien bij mij persoonlijk wordt besteld.

Damhertenbronst 2011

Damherten bronst Fallow Deer Rut Peter Maris Natuurfotografie
Damhertenbronst 2011

Oktober is de maand van de damhertenbronst en de maand waarin ik het meest in het duin te vinden ben. Het deed dus flink pijn toen ik midden oktober in een klaslokaal zat voor een softwarecursus. Voor elke hersencel die zichzelf verrijkt voelde met nieuwe kennis stierven er twee anderen omdat ik niet in de duinen kon liggen. Bang dat ik was dat de bronst in volle gang was terwijl ik op een laptopscherm zat te staren.
De weken voor ik op cursus ging waren rustig verlopen. De herten waren aanwezig en zij vertoonden het gedrag waarnaar ik op zoek was, maar alles was van korte duur en je moest binnen een uur het beeld wel gescoord hebben, want daarna was het over. Met elk bezoek merkte ik dat de herten steeds meer richting de hoogbronst kwamen, maar het was het steeds niet.
Tijdens mijn laatste cursusdagen daalde de temperatuur en wist ik zeker dat het tijd voor de hoogbronst was. De damherten en ik hebben namelijk een ding gemeen; de kou spoort ons aan tot actie.

Zaterdagochtend sprong ik meteen in de auto en ik kreeg de schrik van mijn leven toen ik de parkeerplaats opdraaide. Er stonden gewoon 50 auto’s en het was nog niet eens licht. Zou er gratis koffie worden uitgedeeld, waardoor zoveel gierige Hollanders zo vroeg uit hun bed komen rollen? Maar niets blijkt minder waar en ik had zo’n trek in koffie. Normaal gesproken vind 80% van de natuurfotografen het damhert geen wild. Te klein, stippen horen niet bij een volwassen hert en eigenlijk moeten ze achter een hek op de kinderboerderij. Maar 2011 is blijkbaar het jaar van het damhert. Ik had nog nooit zoveel auto’s en mensen gezien tijdens de bronst. Nu heb ik afgelopen weekend geleerd dat er tegenwoordig ongeveer 400.000 mensen zijn die “iets” doen met natuurfotografie, dus eigenlijk mag ik nog blij zijn met die 50 auto’s.

De twijfel sloeg meteen toe. Ga ik naar de geijkte plek of wijk ik af en ga ik op zoek in de vrije wildbaan van de duinen. Ik heb het vaker gedaan, maar de resultaten waren tot nu toe minder. Ik had in de afgelopen periode al veel werk gestoken in het volgen van bepaalde herten enhet bezoeken van locaties en ik wilde nu de plaatjes scoren die in mijn hoofd zaten. Maar zou het werken met de aanwezigheid van al die mensen?
Ik gokte er uiteindelijk op en hoopte maar op het beste. Soms wist ik niet wat ik zag, 10-15 man die in colonne rond liep of uit het bos kwam zetten waar het lek zich bevond.
Ik vind het niet erg om samen met iemand op pad te zijn en ik heb uren samen met Peter en Colinda op dezelfde vierkante meters gestaan, maar met 10 man om een hert heen staan is niet mijn ding.

Damherten bronst Fallow Deer Rut Peter Maris Natuurfotografie
Fotograferen zij nou het hert of mij?

Tweemaal ben ik zelf naar het lek gegaan. Het lek is het domein van de meest dominante en vruchtbare mannetjes en dus ook de plek waar het meest gevochten en gepaard wordt. Hoewel het paren door de drukte van bezoekers niet vaak gezien word, had ik dit jaar mazzel. Een van de mannetjes had zo veel pech dat ik hem wel 30 keer op een vrouwtje heb zien klimmen, scoren deed hij niet, maar de foto’s werden er niet minder grafisch van.
Omdat er zoveel mensen het lek in gaan, vermijd ik het zelf vaak. Ik stoor me te veel aan anderen. Sommigen moeten hun compact in het neusgat van een hert duwen, anderen vinden het nodig om met fel blauwe of rode jassen in je achtergrond te gaan staan en mijn persoonlijke favoriet is nog wel de flitsbrigade die licht in de duisternis van het bos willen brengen.

Soms heb je mazzel en is het verbazingwekkend stil in het lek. Mijn favoriete moment. Rustig tegen een boom gaan zitten op een nette afstand en wachten tot de vrouwtjes het lek in komen. Vaak gebruik ik de camera dan niet eens. De schichtige bewegingen van de vrouwtjes zijn niet vast te leggen in een beeld. Laat staan hoe het geluidsniveau van de heren toeneemt als de vrouwtjes in de buurt komen. Soms loop je dan tegen de beperking van de fotografie aan. Op zo’n moment moet je gewoon genieten en niet eens door de lens kijken maar met je eigen ogen.

Hieronder een kleine selectie van de foto’s die ik gemaakt heb. Op een ochtend vroeg een bekende of ik nog niet genoeg foto’s had gemaakt, zo vaak zag ze mij daar. Nu heb ik speciaal voor jou mijn foto’s geteld, ik ben uitgekomen op ongeveer 2876 foto’s die ik op mijn pc heb gezet en daarvan moet ik zeker nog 1/3 gaan bekijken, de rest is al gewist. En zelfs met die 2876 foto’s heb ik niet genoeg. Ik mis nog steeds bepaalde beelden, dus volgend jaar ben ik er weer, zo vaak als ik maar kan!

Damherten bronst Fallow Deer Rut Peter Maris Natuurfotografie
Krachtmeting


Damherten bronst Fallow Deer Rut Peter Maris Natuurfotografie
Damhert schuurt over een boom om geur achter te laten.


Damherten bronst Fallow Deer Rut Peter Maris Natuurfotografie
Een van de oude heren burlt.


Damherten bronst paring Fallow Deer mating Peter Maris Natuurfotografie
Paring tijdens de bronst.


Damherten bronst Fallow Deer Rut Peter Maris Natuurfotografie
Krachtmeting tussen jong en oud.


Damherten bronst Fallow Deer Rut Peter Maris Natuurfotografie

Zoals jullie al konden lezen liep ik niet alleen door het bos voor de damherten, ik had Peter en Colinda al genoemd, maar neem ook een kijkje bij Roeselien en Loes beiden hebben ook prachtige platen geschoten.

Foto van de maand – November 2011

Damhert Fallow Deer Peter Maris Natuurfotografie
Rustend damhert

Wat kwam de damherten bronst langzaam op gang dit jaar. Pas toen oktober eindelijk wat koude nachten bracht, kregen de herten het op hun heupen en begon de bronst pas echt. Blijkbaar houd ik niet alleen van een frisse ochtend. Jammer genoeg heb ik er niet veel van kunnen meemaken, maar de paar ochtenden die ik had waren wel super.
Van het weekend was ik ’s avonds nog even wezen kijken hoe het met de heren en dames ging. Ik had al gehoord dat de activiteit flink was afgenomen. Bij het gebied aangekomen was er geen burl meer te horen en een blik in het bos gaf alleen maar plat liggende herten. Bij een mannetje ben ik op mijn buik dichterbij gekropen. Hij was zo moe dat het hem allemaal niks kon deren.
Snel wat foto’s gemaakt en weer langzaam op de buik achteruit. Van hem had ik best langer mogen blijven liggen, maar die doordringende lucht van de bronstkuil vond ik wel weer genoeg.

Binnenkort een vol blog over de damherten bronst. En voor de mensen die zich afvragen wat een bronstkuil is: de kuil wordt gegraven door de herten met hun hoeven en gewei waarna daarin wordt geplast. De herten gaan hier vervolgens in liggen zodat het natte zand in de vacht komt en zij een sterke geur hebben om de dames mee te lokken.

Paparazzi

Paparazzi? Gaat Peter nu opeens achter BN’ers aanlopen? Nee dat nog (net) niet, maar af en toe voel ik me wel een paparazzi als ik weer eens op de meest belopen vierkante kilometer van de Amsterdamse waterleidingduinen kom. Ik ken geen plek, op de parkeerplek na, waar de dichtheid van mensen zo groot is.

rode vos op duin red fox on dune Peter Maris natuurfotografie
Rode vos op duintop

Hoewel mensen en vossen van nature een zeer slechte band hebben, zijn de vossen van de Amsterdamse waterleidingduinen toch wel een zeer geliefd onderwerp voor fotografen en niet alleen voor ons Hollanders. Het afgelopen jaar zijn er Duitsers, Zwitsers, Italianen, Belgen en Engelsen langs gekomen voor ‘onze’ vossen. Ik krap mezelf al achter de oren als ik hoor dat mensen twee uur rijden om foto’s te maken van de lokale beroemdheden, laat staan dat je er grenzen voor oversteekt. Je zal ze maar treffen in een humeurige bui. Sta je op om 4 uur, wacht je een godgansedag op niks en ben je uit verveling op de hondenbrokken gaan kauwen waarvan je hoopte dat ze dezelfde foto’s zouden opleveren als de velen die je al op internet had gezien. Rare hobby hebben wij toch.

Rode vos red fox Peter Maris natuurfotografie
Rode vos

Eerlijk is eerijk, ik doe even hard mee. Ik weet niet hoeveel gb’s aan vossenfoto’s ik ondertussen wel niet heb en ik ga ze niet tellen. Ik ben gewoon verslaafd aan deze vossenfamilie. Sinds de dag dat ik de oude rekel tegenkwam was ik verkocht. Ik lag uren (in werkelijkheid waarschijnlijk 10min) in de sneeuw, had een kaartje volgeschoten, mijn broek was zeiknat, maar wat was ik gelukkig. Ik ben er vaak geweest sinds die eerste winter en sindsdien zag ik de familie elk jaar groeien.

Rode vos in de sneew Peter Maris natuurfotografie
Mijn eerste vossenfoto

We hebben zo onze dagen gehad, soms kwam het moertje naast mij liggen en ging zij liggen dutten in de avondzon en op andere dagen kwam ze totaal niet opdagen. Ik ben door sneeuwbuien gelopen die zo heftig waren dat ik mijn eigen voetsporen niet meer zag op de terugweg voor maar twee foto’s van haar op een duintop. Beiden heb ik in de prullenbak gegooid. Maar op andere dagen maakte zij het meer dan goed en stond ze elke keer perfect voor me of zoogde ze haar jongen recht voor mijn neus.

Zogende rode vos nursing red fox Peter Maris natuurfotografie
Zogende rode vos

Ook de rekel had zijn buien. Ik heb ooit 2 uur in de stromende regen zitten wachten op hem, pas toen de regen afnam kwam hij naar me toe en keek me aan met een blik in zijn ogen die maar een ding zei: “zoek toch hulp jongen”.

rode vos in regen red fox in rain Peter Maris natuurfotografie
Rekel in de regen